- Tematy / Tagi: Module D · semantics · evidentiality · Tuyuca · typology
- Źródło / Zjawisko: Janet Barnes — Ewidentjalność w czasowniku tuyuca (1984)
- Konkurs / Kontekst: Olimpijski Moduł Lingwistyczny D
- Tło lingwistyczne: W rdzennym języku tuyuca końcówki czasownika precyzyjnie wskazują źródło wiedzy: czy mówiący widział zdarzenie na własne oczy, usłyszał je, wywnioskował ze śladów, zna je z opowieści, czy tylko przypuszcza.
Treść zagadki lingwistycznej
Jak działa ewidencjalność w tuyuca?
W języku tuyuca zakończenie czasownika zawsze pokazuje, skąd mówiący wie o zdarzeniu — nie tylko co się stało.
W języku wyróżnia się pięć różnych «źródeł»:
- 👀 -wi — mówiący osobiście widział wydarzenie. - 👂 -ti — mówiący usłyszał, ale nie widział. - 🔍 -yi — mówiący znalazł ślady (dowody) i na ich podstawie wywnioskował. - 🗣️ -yigi — ktoś inny powiedział mówiącemu tę informację — to jest ewidencjał relacyjny (przekazany). - 🤔 -hĩyi — mówiący nie ma żadnego konkretnego dowodu, tylko przypuszcza na podstawie zwyczaju lub logiki.
Kluczowa zasada: te pięć form NIE tworzy «skali wiarygodności» (nie układają się od «najbardziej wiarygodnego» do «najmniej wiarygodnego»). Oznaczają one wyłącznie źródło informacji — niezależnie od tego, jak bardzo mówiący jest przekonany.
---
❓ Zadanie: - X otrzymał wiarygodną wiadomość o grze od siostry (X nie ma innej podstawy). - Y opiera się wyłącznie na zwykłym harmonogramie gracza — nie widział śladów ani nie otrzymał żadnej relacji.
Która para zakończeń odpowiada X i Y, w tym porządku?